Vincent Fournier

Archeologia przyszłości: Historia Postnaturalna

Na projekt „Historia Postnaturalna” składają się wymyślone zbiory zawierające kolekcję „przyszłych istot żywych”, ukazaną w stylu gabinetu osobliwości. Wraz z ekspertami z dziedziny biologii syntetycznej i badań cybernetycznych dyskutujemy na temat możliwości ewolucyjnych istot żywych w warunkach rozwoju technologii i zmieniającego się środowiska naturalnego. Zainteresowała mnie idea wyolbrzymienia teraźniejszości w celu stworzenia fikcji spekulatywnej.

Moim zamiarem jest reinterpretacja koncepcji gabinetu osobliwości poprzez podróż w czasie zamiast w przestrzeni. Na podobieństwo epoki renesansu, kiedy to podróżnicy zwiedzający dalekie, nieznane kraje przywozili ze sobą dziwaczne stworzenia, te zdjęcia ukazują istoty, które mogłyby przybyć z teoretycznej przyszłości, którą wyobrażamy sobie na podstawie obecnych badań naukowych.

Są to istoty jednocześnie znajome i obce: rozpoznajemy królika, jaszczurkę czy ważkę, jednak po bliższym przyjrzeniu się dostrzegamy pewne różnice. Na przykład, ibis ma metalowe kończyny, odporne na ekstremalne temperatury. Ważka ma brzuch z przezroczystego szkła, dzięki któremu widać znajdujący się w środku świecący czujnik mierzący poziom zanieczyszczeń. Razem wzięte pozwalają snuć domysły na temat udziału ludzi w ewolucji.

Projekt kosmiczny

„Projekt Kosmiczny” jest subiektywnym zbiorem najbardziej reprezentatywnych miejsc, obiektów i sytuacji związanych z eksploracją kosmosu. Robiłem zdjęcia w Centrum Szkolenia Kosmonautów im. Jurija Gagarina w Gwiezdnym Miasteczku w Rosji, na kosmodromie Bajkonur w Kazachstanie, w Centrach Kosmicznych NASA na przylądku Canaveral w Stanach Zjednoczonych, Arianespace w Gujanie, obserwatoriach na pustyni Atacama w Chile, w Nowym Meksyku i w Newadzie, oraz prowadzącym symulacje marsjańskie Marsjańskim Pustynnym Centrum Badawczym, położonym na czerwonej pustyni w stanie Utah… Jak zwykle, interesowała mnie sfera marzeń. Dzięki moim zdjęciom nasze dziecięce „wspomnienia” z przyszłości ożywają. Gdy w 1969 roku po raz pierwszy zobaczyliśmy zdjęcia Ziemi zrobione z kosmosu, był to moment absolutnie przełomowy, który na zawsze zmienił nasz sposób postrzegania siebie samych i naszej planety.

Człowiek maszyna

Aby wykonać tę serię zdjęć, upozowałem kilka humanoidalnych robotów w codziennych sytuacjach: w pracy, w domu, na ulicy, podczas wypoczynku… Naśladowałem codzienność, w której roboty w taki sam sposób, jak ludzie wykonują czynności składające się na nasze życie. Chodziło mi o stworzenie fikcji spekulatywnej w oparciu o wyobrażenia tu i teraz. Nawiązałem współpracę z różnymi japońskimi laboratoriami prowadzącymi badania nad robotami. Próbowałem znaleźć równowagę między widzem a robotem, wyważyć proces identyfikacji i dystansowania się. To samo zostało szczególnie dobrze ukazane w filmie „Człowiek-maszyna”, którego sceny przedstawiają sytuacje z jednej strony budzące empatię wobec robota, z drugiej zaś budujące pewną obcość. Tę koncepcję odnajdziemy również w hipotezie naukowej zwanej „doliną niesamowitości” autorstwa japońskiego konstruktora robotów Masahiro Mori, zgodnie z którą im bardziej robot przypomina człowieka, tym większe wzbudza uczucie dyskomfortu.

Vincent Fournier urodził się w Wadagugu (Burkina Faso) w 1970 roku, dorastał w Bretanii (północna Francja). Z dzieciństwa pozostała mu pasja odkrywania tajemniczych, niezwykłych światów i miejsc, w których wszystko może się zdarzyć, zostać wymyślone lub odtworzone. Inspiracją dla jego prac są różne formy utopii i badań naukowych. Fotografie są sposobem kwestionowania świata, zabawą z percepcją i rzeczywistością. „Obserwuj gwiazdy, podróżuj w kosmosie, twórz życie lub zmieniaj jego bieg, zobacz to, co niewidzialne… W badaniach naukowych i technologicznych zawsze interesuje mnie sfera marzeń i tajemnicy. Juliusz Verne, Jacques Tati, Karol Darwin i David Cronenberg… a pomiędzy nimi ja, bawiący się pewnymi formami utopii, aby wykorzystać fikcyjny, wspaniały potencjał nauki. Lubię komponować obrazy w sposób pozwalający na łączenie sensu z nonsensem. Moje zdjęcia poddają w wątpliwość otaczający nas świat, budując podejrzane, nieprawdopodobne, czasem nielogiczne sytuacje, zawsze na granicy poważnej historii i dziecięcych snów”.

www.vincentfournier.co.uk
vimeo.com/25736887